ای کاش اگر

بسم الله الرحمن الرحیم
اگر یکمی انصاف بدیم حرفهای بدی نزده وجالب است اگر چه...
ما امروزه خانه های بزرگتر اماخانواده های کوچکتر داریم.
راحتی بیشتر اما زمان کمتر.
مدارک تحصیلی بالاتر اما درک عمومی پایین تر.
آگاهی بیشتر اما
قدرت تشخیص کمتر داریم.
متخصصان بیشتر اما مشکلات نیز بیشتر.
داروهای بیشتر اما سلامتی کمتر.
بدون ملاحظه ایام را میگذرانیم، خیلی کم میخندیم، خیلی تند رانندگی میکنیم، خیلی زود عصبانی میشویم، تا دیروقت بیدار میمانیم، خیلی خسته از خواب برمیخیزیم، خیلی کم مطالعه میکنیم، اغلب اوقات تلویزیون نگاه میکنیم و خیلی بندرت دعا میکنیم.
چندین برابر مایملک داریم اما ارزشهایمان کمتر شده است. خیلی زیاد صحبت میکنیم، به اندازه کافی دوست نمیداریم و خیلی زیاد دروغ میگوییم.
زندگی ساختن را یاد گرفته ایم اما نه زندگی کردن را.
تنها به زندگی سالهای عمر را افزوده ایم و نه زندگی را به سالهای عمرمان.
ما ساختمانهای بلندتر داریم اما طبع کوتاه تر.
بزرگراه های پهن تر اما دیدگاه های باریکتر.
بیشتر خرج میکنیم اما کمتر داریم، بیشتر میخریم اما کمتر لذت میبریم.
ما تا ماه رفته و برگشته ایم اما قادر نیستیم برای ملاقات همسایه جدیدمان از یک سوی خیابان به آن سو برویم. فضا بیرون را فتح کرده ایم اما نه فضاي درون را، ما اتم را شکافته ایم اما نه تعصب خود را.
بیشتر مینویسیم اما کمتر یاد میگیریم، بیشتر برنامه میریزیم اما کمتر به انجام میرسانیم.
عجله کردن را آموخته ایم و نه صبر کردن.
درآمدهای بالاتری داریم اما اصول اخلاقی پایین تر.
کامپیوترهای بیشتری میسازیم تا اطلاعات بیشتری نگهداری کنیم، تا رونوشت های بیشتری تولید کنیم، اما ارتباطات کمتری داریم.
ما کمیت بیشتر اما کیفیت کمتری داریم.
اکنون زمان غذاهای آماده اما دیر هضم است.
مردان بلند قامت اما شخصیت های پست، سودهای
کلان اما روابط سطحی . فرصت بیشتر اما تفریح کمتر، تنوع غذای بیشتر اما تغذیه ناسالم تر.

درآمد بیشتر اما طلاق بیشتر؛ منازل رویایی اما خانواده های از هم پاشیده. بدین دلیل است که پیشنهاد میکنم از امروز شما هیچ چیز را برای موقعیتهای خاص نگذارید، زیرا هر روز زندگی یک موقعیت خاص است.

در جستجو دانش باشید، بیشتر بخوانید، در ایوان بنشینید و منظره را تحسین کنید بدون آنکه توجهی به نیازهایتان داشته باشید.

زمان بیشتری را با خانواده و دوستانتان بگذرانید، غذای مورد علاقه تان را بخورید و جاهایی را که دوست دارید ببینید.

زندگی فقط حفظ بقاء نیست، بلکه زنجیره ای ازلحظه های لذتبخش است.

از جام کریستال خود استفاده کنید، بهترین عطرتان را برای روز مبادا نگه ندارید و هر لحظه که دوست دارید از آن استفاده کنید.
عباراتی مانند ”یکی از این روزها“ و ”روزی“ را از فرهنگ لغت خود خارج کنید. بیایید نامه ای را که قصد داشتیم ”یکی از این روزها“ بنویسیم همین امروز بنویسیم.
بیایید به خانواده و دوستانمان بگوییم که چقدر آنها را دوست داریم. هیچ چیزی را که میتواند به خنده و شادی شما بیفزاید به تاُخیر نیندازید.
هر روز، هر ساعت و هر دقیقه خاص است و شما نمیدانید که شاید آن میتواند آخرین لحظه باشد.
اگر شما آنقدر گرفتارید که وقت ندارید این پیغام را برای کسانیکه دوست دارید بفرستید، و به خودتان میگویید که ”یکی از این روزها“ آنرا خواهم فرستاد، فقط فکر کنید ... ”یکی از این روزها“ ممکن است شما اینجا نباشید که آنرا بفرستید!
منیع:هموطن سلام.

/ 5 نظر / 22 بازدید
حامد

سلام علیکم نجوا کنيد با آقايمان تا در وب وارد شود شاید .... http://www.moztarr.mihanblog.com

حاج حميد

با سلام و عرض ادب و احترام محضر شما دوست بزرگوار. ضمن عرض تبریک فرا رسیدن میلاد با سعادت منجی عالم بشریت حضرت ولی عصر (عج) خدمت رسیدم تا ضمن عرض تبریک این ایام خجسته ، از شما جهت شرکت در مسابقه فرهنگی انتظار سبز دعوت بعمل آورم . بسی موجب خوشحالیست که شاهدحضور شما در جمع دیگر شرکت کنندگان این مسابقه فرهنگی باشم. همچنین بمنظور نشر و گسترش آشنايي هر چه بيشتر با فرهنگ مهدويت ، در صورت امکان ، لينك یا لوگو اين مسابقه را در وبلاگ خود قرار دهید . پيشاپيش از حضور و همكاري شما صميمانه تشكر و قدر داني مي كنم . آدرس لوگو : http://i1.tinypic.com/27zvqyt.jpg برایتان آرزوی موفقیت و سر بلندی دارم ... در پناه گل نرگس باشید... یا علی مدد .. التماس دعا .... حاج حمید

هیات بلاگ

مراسم جشن تقدیر از وبلاگ نویسان مهدوی شنبه 18/6/85 – فرهنگسرای دانشجو ثبت نام در هیات بلاگ : www.heyatblog.ir

ستاره

به نام خدا سلام طلبه ی نت من ازت سوال کردم درباره ی اون حمله ی کماندوها برام توضیح بدی خیلی هم پیگیر بودم حالا اومدم بعد چند وقت ببینم حالا جواب دادی یا بازم نه میبینم پاكش كردي ميشه بگي چرا با احساسات آدما بازي ميكنين من ديونرو باش كه چقدر گريه كردم آخه اسلام چه احتياجي به گوره تف دادن داره هاااااا؟؟؟ خواهشن تشريف بيارين تو وبلاگمون توضيح بدين چرا با اون تراژديتون اشك ما رو در آوردين

عماد

سلام. ما حاضریم جلوی پای رییسمون پا شیم . حاضریم مراقب دوربین مخفی توی خیابون باشیم . ولی حاضر نیستیم بپذیریم خدای عز و جل حاضر و ناظر بر اعمال ماست . سعی کنیم قانع باشیم و شکر گزار .. مطلبم رو بروز کردم . سقوط از هواپیما و صعود به عرش اعلا . یا حق........